Camassia (prairielelie) — plantprofiel en verzorging
- Identificatie: Bolgewas met slanke, opgaande bloemaren vol stervormige bloemen. Kleur per soort/cultivar: zachtblauw, diepblauw, violet, wit of crème. Blad lintvormig, verschijnt in het voorjaar.
- Belangrijkste soorten/cultivars:
- Camassia quamash: 30–60 cm, diepblauw tot paarsblauw; goed voor natuurlijke beplanting.
- Camassia leichtlinii (incl. subsp. suksdorfii): 70–120 cm, grotere aren; cultivars als ‘Alba’ (wit), ‘Blue Danube’ (blauw), ‘Semiplena’ (dubbelbloemig, crème).
- Camassia cusickii: 60–90 cm, zacht hemelsblauw.
- Bloeitijd (BE): Mei–juni, vaak net na tulpen en tegelijk met late narcissen/alliums.
- Standplaats: Zon tot lichte halfschaduw. Verdraagt nattere bodems beter dan de meeste bollen; ideaal op vochtige, goed doorlatende leem die in de zomer niet kurkdroog wordt.
- Bodem: Voedzame, humusrijke grond. Kan klei aan mits geen langdurige waterverzadiging in de winter.
- Water: In de groeiperiode voorjaar voldoende vocht. In de zomer, na afsterven van het blad, mag de grond wat droger zijn.
- Planttijd en diepte: Plant in de herfst (sept–nov). Plantdiepte ca. 2–3× de bolhoogte; richtlijn 10–15 cm diep, 15–20 cm uit elkaar voor de hoge soorten; 8–10 cm diep, 10–15 cm uit elkaar voor C. quamash.
- Verzorging:
- Na de bloei zaadstengels wegnemen als je geen uitzaai wil; laat loof geel worden en vanzelf afsterven om de bol te voeden.
- Elk paar jaar kunnen pollen worden gedeeld of bollen worden opgenomen en verdeeld zodra het loof is afgestorven (late zomer).
- Meestal probleemloos; slakken kunnen jong blad aanknagen.
- Winterhardheid: Goed winterhard in België.
- Gebruik: Prachtig in prairiebeplanting, natuurlijke tuinen, borders tussen vaste planten en siergrassen, aan de vijverrand (niet in het water). Combineert goed met Geranium, Nepeta, Allium, Deschampsia, Sporobolus.
- Sierwaarde-tip: Plant in groepen van 5–15 bollen voor een natuurlijk effect. Meng verschillende hoogtes/kleuren voor langere bloei en gelaagdheid.
Speciale noot
- Eetbaarheid/veiligheid: Sommige Camassia-soorten (historisch) eetbaar voor inheemse volkeren in Noord-Amerika, maar verwarring met giftige verwanten (bijv. Zigadenus/death camas) is mogelijk. In de siertuin beter als niet-eetbaar beschouwen.